|
هرات سرزمین شعر
سفید وسرخ گیتی را فریب رنگ پندارم
|
دلـم رامـاتــم جــدایی رودخـــون دارد نـالـه ها به کنـج لبـم سازجـنون دارد حـیاعقــده میکنـد گــریـه اشـــــکم را ورنـه فکـــرسـیالـی بـا جیـحــون دارد نـبرد چـه دشواراست به جبـهه فـراق زندگی به ایــن غم ها صدقـشون دارد انــدوه دنـیایـکطـرف غـم یـاربه یکسو صــدسـپاه غـم به دلـم شبـــیخون دارد دلـــم هـدایت نمیشود بـه هامـون صبر لحظــه وداع بــــه دلــم نیشـگون دارد عصـای فـریب گذارد هـوس بپــای آدم ایــن پیــرکهــنه کـــار صـدفــسون دارد دل جــشن سـروردارد لحظـه وصـال را آن ایــام فــــرخـــنده را همـایــون دارد رمزفـناست " محمـود " واین ختم کار انـــاللــه و انـــاالـــــیه راجــــعون دارد
[ سه شنبه 1391/02/12 ] [ 12 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
درین مـکان عـزت نفـس بار مطرود اسـت درین آزمون به صفایی همه مردود اســت کـــج روی زنـدگی صـد افراز کمـــین دارد از ســـیلی روزگــارایـن گـونه کـبود اسـت من وتــو بودیــم چـون ما نبـودیم سوختیم فنـــــــای آدم بیشــــــترازتـب وجـوداست بـــارحـلاوت را بـــه محــمل سـودا زده اند عمــر همچو سرابی شاهـــد مقصـود اســت حسن خط بی ریاضـــت کمال پیـــــری ندید وصال نوعــروس درین حـجله زوداسـت محکوم قسمت را کــــــی مژده رهایی دهــد به عــذربی گـناهان چـارجهت مسدود اسـت مستـغـنی بـه تجـمل تـعلــق خـاطـرنـپذیــرد جــلوه شــهانه به چشمش پـرواز دوداسـت رضـایت خـاطـربـه قــفای حـسن نظــرشـــد اشتــیاق زیـاد درگــرو گفــت و شــنوداست "محمـــود" به قربانگاه اعتماد بوسه زد همـچوایــاز مــنتظــــرامــر ورود اســـت
[ چهارشنبه 1391/02/06 ] [ 11 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
ادب بـه جـلوه گـاه شرف نگـین بالاسـت چـو بلــندای آبـرو ایـن چنـین بـالاســـت هـوس به تابـوت عبرت خاک نیــــندازد به تـدفـین نیکی نـوک آستــین بـالاســت مـعرکه را انتـظار شـــکارفرصت است به فصل درونقــش خوشه چین بالاســت فکرتعرض به منطق سـربازتـرس ندارد واهـمـۀ مرگ به قــید کمـین بالاســــــت دریـن زمـان تـلاطـم هـوس چـــه میکـند ازحــیرت نگاهـم خط جبــین بـالاســــت صـدق کــلام راکجاهـرلـب پاس مـیکــند سرخوش باور، بـه یک آفریـن بالاســت چشــم پـیرحریص کـجاجـلوه گــوربیـــند پلــک طـماع تـابـدم واپســین بـالاســــت عاقلء به تدبیرش دستم نگرفت"محمود" گمان بــــــــاطـلم رانقـش یقیـن بـالاسـت
[ شنبه 1390/12/27 ] [ 11 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
ناکـس به رفتارکجش کـس نمیــشود هوس به تمنای دلـش بـس نمیــشود سکوت زندان ،مرگ اعــتراض شود تـشدید التمـاس بـــارقفــس نمیشـود چشــم بیـنا بـه چاه یاس نمی افــــتد هـــردل روشـن صـید هوس نمیشود قافــله جـوانی خواب سنگین داشـت نـوای زندگی بانــگ جرس نمیـشود بی دوست که محرم اســراردل است درین وقـت کـسی فریادرس نمیشود ندامت چه سود به تدفینم "محمود" فغــــان به تن مرده نفــــس نمیشود [ یکشنبه 1390/12/14 ] [ 8 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
ازحـــال بسمل ما دل صیاد غمگیـــــن نشد ازخـــون سرخ مازمـین دام رنگـــــین نشد به دردهـــرکســـی مردیـم وزنـده گشـــــتیم بلـــندز گوشـه یی یک نوای تحســــین نشد چون بـه یک راه همــدم حقـــیقت بـوده ایم بـه هیــچ انجمنی صحبت ما دلنــشین نشد اشــتیاق صبرما به بیغــمی لـبریـز گشـــت بی درد ورنــج مــــا رفیقی درکمـــین نـشد ازخــــامی اندیـــشه به هـــررنگ که زدیم بــه طرح ثابــــــتی پخــته این قالیـــن نشد بی تـــوکل چرا به آخـــرت نظــر دوخته یی آخــرکارببــین چنان نشــــدوچــــــنین نشـد بــه هـر طـرح یکه جامۀ پوشـید"محمود" میان آشـــنایان به سادگی گلچـــــــین نشد
[ شنبه 1390/09/26 ] [ 11 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
خـــداقـوتی، به تزلزل بی خیالی انبـساطی ازیـــن افــکار مـالی گریــزی ازهـوس آلـودگی هــا اجتــنابی ازیـن گــردن وبــالی جــهد وافــربه شــکرانه نعـمت اعتـــنای کــم بـدنـیای پوشـالی صیـقـل ضمـیر به نـورطاعـات قـــــراردل ازفـتنه های دجـالی بـاطـغیان هوس ازپـافــــــــتاده یک دامــــن گنه با دست خالی سبکی طبـع ازجوش جــــوانی سنــــگیـنی گنـاه ازدردحمــالی اعتباری کجاســـت به انفاس تن مرگـی بـه یک ســوز تبـــخـالی گسـترانی تـا بـه کجا "محمود" ایـازگونــه ایــــن عمـرلاوبالـی
[ دوشنبه 1390/08/09 ] [ 9 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
روزنه توکــیل مراغفـــلتم مسدود کرد همه هسـتی ام راچون حـبابی دود کرد پهـنای دامــن شـکرانه بی نهـایت است تـوکل کـــرد آنــکه دو دنیــاســود کرد ابـــراهیم غافــل الطـاف الهــی نــــبود آخر همچو گلستانی آتــش نمـرود کرد خودســـــتایی نیست نمایـش جان بود تـوکـل بـه جبـــینش طالـع مســعود کـرد دریغا که مغرض چشم دیدن رانداشـت این کرشـمه راتعـبیر غرض آلود کـرد ازحجاب غفلت تابیرون گشت "محـمود" ایامی به سـرشد تاســربـه سـجود کـرد [ چهارشنبه 1390/07/13 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
غم عشقت قامتم راتماشــــایی ساخته این مشت اســتخوانم راهــــوایی ساخته شـــــکوه نمیـــگذاردپاس عفـت کلام را بــدی روزگاردهـن راهـــــرجایی ساخته بلــبل پابـند طلســم شورانگـــــــیزنیست گـــل چاک پیــــرهن بـه دلربایــی ساخته هوس نگذاشت پابه دایره طاعــت کشیم توقـــــع زندگـــی آدم رادنیـــــایی ساخته به تشویش روزی محبت سازگاری نکرد رخت بنــــدیم جایـکه مـهرصفایی ساخته به آشنایی ها"محمود"غضبناک خویشم هجــوم حیـا رخسـارم حـــنایی ســــاخته
[ چهارشنبه 1390/07/06 ] [ 9 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
چـوبـلبل،ازوداع چـمن گــریه میکـنم مسـافــرم،ازداغ وطـن گــریه میکنـم گــذاشـتــه انــد تــرابــادام روزگــــار ای صـید بـه حـال تـومن گریه میکنم بـه ویـرانــگری تـوای روزگــاردون افسرده چون حصارکهن گریه میکنم ای نفـــس، چه آوردی بـروزگـارمـن بعــدمرگ هم بـزیـرکفـن گریه میکنم دیــده کی توانـم به چشـم تــو ازشـرم افتـــیده ســــر بـه یـخن گـریه میکنـم نـترســم روبـرو ازجـلوه مردانه غیـر من ازحیلــــه دشـــمن گــریه میــکنم
[ دوشنبه 1390/03/23 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
سراپاخونم وبانقش زمانه میسازم مجبورم وبانــازهردیوانه میسازم میسوزم بـه اشکی کزمژگانی چـکد به هرگنجی دلــم را ویرانـه میسازم دیده ودل را به جلوگاه حسرت خود این را دام وآنــراهــم دانــه میسازم من ره گـم نــشاطم ووامانده تقــدیر به دوام خویش هردم بهانـه میسازم هـجوم چـین را سـدی حایل نمیسازد به خاطرات جوانــیم آشیانـه میسازم رمـیدن صـیدمایه بقاشد" محمود " منـم بکنجی خـزیدم وتـرانـه میسازم
[ دوشنبه 1390/02/26 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
وبال گردن است همه را کیف ساغـری نفریــن زندگیسـت مـارا جنــگ زرگـری حرص بــه چــاقی چه تعــجیل میکـــند عمریست کشته مـــارا تــمـرین لاغـری تشویــش روزی را هــدیه مفلسیــست معــقول نیسـت آدم را تلقـین چـــاکـری راستی مفلسان قبـول انجمن نگـشت کجــاست اعتـــباربــه تضـمین چـاکـری حکمت گهی درمانده بن بست میشود طـالع هـم سفــید کــند نفــرین ساحری تاوسوسـه آهنـــگ ســفر میـکند بلـــند بی شـوق کند مــارا تشـویش لاگــری افـراط وصـف ایـاز حسدانگـــیز گشـت نچسپد " محـمود "را هیچ گمان کافری
[ دوشنبه 1390/02/05 ] [ 11 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
دریای رنگ به صورتم بیتو جلوه زرد است هرنفــــس که میرود به سینه ام باردرد است کشــــــتزارنومـــیدی بودجولانــگه خیــالــم ارزش دنـــــیابه دیــــده ام پروازگـــرداست ای نــــــوردیده مــــــندبارغم برین دل زارم که گرمی ذوق من به هجران تو ســـرداست به خلوت رازت نمیرسم حضورشرم میرسد هجوم اوهام به سیــــــاهی دزد شبگرد است این جماعت ویرانه،طپیده دام هوس انــــــــد آنکس که همرنگ نشـــــود چوچه مرد است
[ شنبه 1389/07/03 ] [ 8 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
هرقــدم روزگاردام نیرنگ اســت نقش قالین راگل صــدرنگ اســت دلیل که شــــلوغی کند گلة نیســت منطق که نباشـد خانة جنگ اســت قناعت پشـــت پابه نقش عصازنــد چوب درازهم یاورلنــــــگ اسـت نشاط صوفی حلقة تنگ ذکراسـت درنظردلتنــگ کل دنیاتنـگ اسـت به نومیدی هجوم غـم مساعد شـــد جبـین دیوانه رانشانة سنـگ اسـت به مرزهوس بدنامی جــــارمیزنـد داغ رســوایی ها مایة ننگ اســت
[ پنجشنبه 1388/12/20 ] [ 2 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
دلـــم بـه تشویـش وهـم طپــیده مــدام بـه تــاراوهـــام بسـته عقــیده مــــدام زنــــدگی راوبـال گــردن نــخـواســتم نـاتــوانــیم بــه عجــزکشیــده مـــــدام نــازکــی هرچنـد مشق طاقت میــکند ایـن رشــتــه ازفشــاربـــریـده مـــدام بخت بـه دروازه نـومـیدی نمی کـوبـد مـرغ ازشــاخ مایـوسی پـریده مــدام شـــهد وصال بــه تلخی ایــام نیـارزد عاشق بیچاره زهرفراق چشیده مدام غــریق راموج،خـانه تـرس مـــیشود بــه واهـمه هســت مــارگزیده مــدام هـوس گهی بـه تـرس قـناعت نمیکند مرغ بــه اســارت دانــه طپیده مــدام
[ دوشنبه 1388/06/23 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
اگـر بمـیرم بـه مــهر تـوهــزارکـم اسـت اگــر بنــــالم بـه یـاد تو بســیارکـم اســت دیـــدة کــور مـن شـاهـد نزاکت نـه شــد اگـــر به تلافی روم بســـًر دارکــم اسـت بیزاری کودک به تکرار بوســـه هاست لطف یــار به افزایـش اصــرار کم اسـت بوالهوس را وسـوسه وبــال گردن است به عبرت اهل هوس جزای دارکم است کجارسیده جای ایاز به شاهی " محمود" منصب پیش مرگ باین دربارکم اســت
[ پنجشنبه 1388/05/08 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
بــیتو بـاب غـم بردل مـن باز میـــشود زپیشم مروکه اشک من آغاز مـــیشود عـــاشـق شــــدی ایـدل زتغـافــل نـنال هـــرشیوه باین کارزار جواز میـــشود راز محبت شده چه نازک صورخیال تمـــنای مـعشوقه بـبین نـــاز مـــیشود به دوســتی هــا پرده ابهام مکدر است هـرجزوه که فهمیده نـــشد راز میشود نالــــیدن پرســوزدل کارمحالــــــیست ورنـه هردمـــیدن به نی ســاز مـیشود سنگ زصافی به تاج خزیده"محمود" ازصداقـت هرکـس چـوایــــاز میـشود
[ جمعه 1388/03/22 ] [ 4 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
تانفــس زیرگلوســـت بارغم بایدکشـید به لب مهرسکوت نالــه هـــم بایدکشید سوگندآزمایش راقوت دل شـــودآخـــر به قول مردانه جـرم قســــم بایدکشــید نقش ضربه برخســارمیماند بـه دل هم به جـای تفنـگ پوش قلــــم باید کشــید پرازحلقه دام هـــست زمین زندگــــی ازهـلاکت به نــــــوعی قدم بایـدکشــید پرازحـکایت درداسـت خاطرمحــزون به شرح قصـۀغـم نــازقلم باید کشیـــد به گرداب ها افتادن ممــکن بـود امــا خــودرااز بـلاها یک رقــم بایدکشـــید [ سه شنبه 1387/09/12 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
همچو صیدی به هجـرتوجگرخون قفـــسم ازین ترسم که به وصل تو رسم یانرســـم ازفرقت روی تو جانـــا بــــخدا میترســـم طاقــت ره نـدارم از قــــافله بســیارپســـم ازموی سپیـد من هیچ شرمی نه میـــــدارد به ســــــوی تومی کشاند طبـع بوالهوســم انـــــــــدازه غمــم راندانم که بمن داده یی این مــــــــقدارکه دارم تا زیـر خـاک بســم ترسم از گردش تقدیـر که بــیزارم شـــوی آنـــدم که بدانــــی من بی کـــوی و کســـم تودرلذت جــــــوانی من گــل پژمــــرده ام شرمـــــــیده ام بســیارازاصــــرارهوســـم
[ سه شنبه 1387/09/05 ] [ 2 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
دل ازشوق وصل توبـــــــــه ماتم است بیتوهرچه بجان کشیـــــــــــده کم است نافرمانی گم کنـــــــــــــدقدرشناسی را این کهنــــــــــــه غم زدوران آدم است کس به تشویـــش روزی لطف نمیکند در این زمان اگر کــــــــند حاتم است کجروی قلم پاس دوستـــــــــی نمیکند پاسدار محبت قبلـــــــــــــه عالم است اگرشـکارزدایره قســـــــمت ره گشود معقول بوده تیــــــــــــر گناه رم است حرص به چاقی تکلیف لاغری میکند انجام معایــــــنه دریغـــــــا ورم است تامنطق ازسرنیــــــــزه جواب نگیرد بی رونقی هم به بـــــــــازارقلم است
[ شنبه 1387/08/25 ] [ 10 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
غم عشـــقت به گردنم چو گلوبند است چـــه عقده ها که بیتو به گـلو بنـد است بلاتکلیـــــفی مانع پـــرواز تصــــمیم شـد یادل بوالــــهوس به هـــرســــو بند اسـت جرات نمی کـــشد باراشتـیاق بسوی تو گرنــه دیده بــه سیــــــمای آرزو بند است به بزم صــــفا ترنم ســـاز منظـــورنیـست شوق بســـــــیاربه تار گفـــتــگوبند اسـت به تکلـــیف بســـی مرده اند حریصـــــان به طمع عطری کــه به ناف آهو بنداسـت ازمفلـــــــسی ایام وصــــلم دیر مــیشود این کارهــم به بـــازار کاهــــو بنداست
[ چهارشنبه 1387/08/22 ] [ 6 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
ازیــن وضــع بـه دیـده خـونـاب مـیریزد غــم است که حـلقه بـه گــرداب میـریزد اهریمن باد به تخریب قامت سبز بـــرگ بــاظاهرنوازشــش زهـرخـراب میـریزد سیل است بجای اشک درین شهریتیـمان خون بجــای نـان ازین آسیــاب میـریزد عــرق ازعمـل خصـم درین تــنــورداغ چـوچــربوی شـرم ازین کـباب مـــیریزد ازلای زخـــم التــهابــی اذهــان پیــــــر وهـم بسیارهسـت به اضطراب مـیــریزد بـه دیــوار بی اعتمـــادی از کـثرت بـلا تصـویـربـی جان ازلای قــــاب مـیریزد به چادراضطراب خوف مرگ درکمــین ازمــژه سـربــازبـه پهره خواب مــیریزد کجــابـه بـاورنشــیند راستــی درین بـزم به مــردم دیــــــده نقش سراب مــیریزد آتش بـس را اگرازمنـطق لنگ نپرسـیم بـه صفحه سـوال ها کی جـواب مـیریزد مدارا بازخــم چـرکین نــه ثـواب اســت سگ دیــوانه بـه هـرســولعـاب مــیریزد دل زنـده است به شوق رسیدن بـه آرزو ازبـــرزخ ناامیـــــدی عــــذاب میــریزد
[ سه شنبه 1387/08/21 ] [ 11 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
شـــرح درد راطــول کــلام مهم نیســــت امــیدوصـل را تلخــی ایــام مهم نیســـت گـرعشـق آزمـایـش کــنـدصــبرمشقـــت صیدطپـیده رانــــوع دام مـهــم نیســـــت حســن خط بـه دیـده گــل قالــین میـشود بوالهــوس را شـکـم لام مهـم نیســــــت به اشـک همـیشه یک بهـانه منطقســت مفلـس راسنجـش ارقـام مهـم نیســــــت بی آبی ها خشــک کنـــدزودگــل ادب را دیـوانـه را عفـت کـــلام مهـــم نیســـــت به جز فـنــای جان سالـک مجـــذوب را لــــذت از لام تـا بـــه کـــام مهـم نیســت گــــرصـورخیال افــتد بصـــورت سیـرت معـشــــوق رازشـتی انـدام مهـم نیـست
[ یکشنبه 1387/08/19 ] [ 12 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
تانـَفس درسینه باشدنفـــس آرام نمی گیـــرد تانــیت هاخــیرنباشد کارانجام نمی گیــــــرد بی پروایی ها بدامان ندامت فتنه هــــــــست صیدمحتاط راهیچگاه حلقه دام نمی گیـــرد جزبه فهــمیدگی افــتادگی مــقدور نیـــــست چیزی بغیرعلم دست شین ولام نمی گیـــرد درتنورروزگارپخته گردیدن کمال باشـــــــد به میل خویش هم دندان توته خام نمی گیرد فریب طمع کسان خوردن از بی هرزگیست سارق هم به جای ناشناخته گام نمی گیـــرد تادنـیادهـدچـیزی دوچــندان بــاز می ســتاند هشـیارزیــن بازارهیـچگاه وام نمی گیـــــرد
[ پنجشنبه 1387/08/16 ] [ 2 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
ای وای اگریار دل تنگ رفته بـــــاشـد مقصود به غفلت از چنگ رفته بـاشـد بسکه اشتیاق به صنم احترام کــــــند ترسم که دل به نقش سنگ رفته باشد عمردرکمان لحظه هاتعجیل میکــــــند تادیربجنبی آن خدنگ رفته باشـــــــــد درنبردزندگی شهادت،شهامت هسـت شرم به سربازی کزجنگ رفته باشــد زخم زندگی را تجربه وقایه هســــــت اگرانگشت به زیرآونگ رفته باشــــد وای بر یتیم که اشک یار دایم اوسـت چه راه ها که باپای لنگ رفته باشـــد
[ سه شنبه 1387/08/14 ] [ 11 قبل از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
بیتو هر دم اگرمــــــیل مردن کنم رواســــت بیتو هر دم اگرســـــــیل گریه کنم بـجاسـت چه دیـدمـت کــج و معـوج در آینـــه پــندارم هردسـت بلندی که بــه سـرزنم ســزاســـت پیش تو عــذر تقــصیر ، کم نکند بار گناهم حضـورت هــر چه بهانه گر کنم بی بهاســت تـورازی ،تــونیـازی ،تونشیـبی ،تــوفــرازی نظاره ات بـه کـدام روزنـــه کــنم بــجاســـت نشستم چو طفل اشک ، در کمین بهانه یی به سوز وصل اگر صد بهانه کــنم رواســـت به نیـام انـتقام بـزن یــا خــواهـی ببـخــــش بسمل را به هر ساز که رقصانند رضاســـت
[ دوشنبه 1387/08/06 ] [ 1 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
بـــه دل پیــچم ورق هــای کتاب آرزویت را به اشک دیده می بخشم چوآب آرزویت را * * * * * * * * * * * * * * * *
تــانوشــیده ام بــه جــان شــراب آرزویت را کشـیده ام بســیار بــه دل عـذاب آرزویت را بسکه خیال نگاهـت جولان زنـد گـرد ســرم می بیــنم به بــیداری هـم خــواب آرزویت را به خیـالت شـبم، چــوروز گــذرد بـه بــیداری میـــخورم چو گردون بسـی تــاب آرزویــت را گشته به من فصل پیری مزرعه خـاطره هــا می خریدم کاش به جــان شبـاب آرزویــت را داستـــان ســقوط اعتبارم هیـــچ تمام نـشد ازآن دمیــــکــه ورق زدم کتـــاب آرزویــت را
[ پنجشنبه 1387/08/02 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
من بـــــه داغ نامرادی ها بســـــملم گریه میکنم به بیــــکسی یتیــــمان وطن بــــیدلم گریه میکنم قصاص مرگ وبیکسی ازهــم فاصلـه زیــاد دارد حـــیران دست خــــون آلود قـــــاتلم گریه میکنم به ویــرانی وطــنم اشک نریزم کـه آباد میــشود ایــندم به سـرنوشـت ابـــتر طفــلم گریــه میکنم به پوش بام لــگدکــوب شدن مایوسی کجــادارد چـــوآب بازمانـــــده از کــاه گــــلم گریه میکــنم محصـــور جــهل ووحشـتم،هـمراهان رفتــه انـد مانــــده ازقـــافـــله وپـــادرگــــلم گــریه میکـنم ســـکوت مــرا به علامت شـادی تــعبـــیر مـکن خــموشــانــه بــادفــــتروپنــسلم گــریه میــکنم
[ شنبه 1387/07/27 ] [ 3 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
یادحضــورش بـــاغــم تــــنیده می آید به زخـــمم چـــوتیــغی دریــده می آید مرگ وزندگی مرا بــــیم وامید اوست اگــــــرمــیرود،چوبــادوزیــده می آید جوانــی به مزرعه ســبز عشـق خزید حسرت وصـل برین تن خمیده می آید ناصـــح عمــق زخم دلم را چه دانی؟ ســـــوزفقــط بــه مــارگــزیده می آید بســـکه جنگ دیـده ام ز ناملایمـــات بی الـتفـاتم کــــه هــــر پـدیـده می آید درحـصول هـا اگربه صــبرمقام شود ظـــفرهـااحـــترام گــــزیــده مــی آید جذب حیرت نشوی از فریب روزگار که هرعمل زین چـــشم دریده می آید بمــفلس نیت خــیرهــم اشتـــــباه کنند به دارا هـــرعـمــل پـــسندیده می آید باتـــضرع نشـــانه ظـــلم گـم نمیشود ظــالم را کی اخـــلاق حمــیده می آید
[ شنبه 1387/07/20 ] [ 12 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
تـابه وصـــل رسـم فغــان بود به انتظارمن به هـــجریارکم نـشود غـم های روزگارمن بسکه گریســته ام زاربــداغ ویرانی وطنـم پرخون بـــود زفــوران غــم دل داغــدارمن درویرانـــسرایم جـز درد گــنــجی نیابـــــید چنـــــبرزنــیدغــم هـا اگــربـردل فـــگارمن چه غم انگیزبود ترک اعتیادورعشـه خمار چه مـــیپرسی ای دوســت ازحالت زار من اگرهمدلی نـبود ازهمزبانی ها چه سود؟ باخـــــت بـودآشــــکارازاول بـه پیــکارمن به بازی ســرنوشـــت پریدن رنگ بیاموز نموده زندگی را خوش بـاوری ها زار من ازعشــقت سوختم پاک تاشعله جمـع باشم جــــز دودنـروید دریـغا ازخاکـسترنـارمن اطراف تندیست ازشوق گشته جان سپارم خـــبروصــل بیاری آنـدم به دل داغدار من [ شنبه 1387/06/23 ] [ 4 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
زندگــــــــــیم را غم هایت به ابتذال کشیده
ازتجســــــــــــمم به افکار،فردابدال کشیده
هیچ جادوی ره مرا به سوی توباز نـــــکرد
به ناخنم،هرنقش مضحک که زال کشــــیده
به دایره ودانه وخط مـــــکرهانهفته هــست
این حلاوت کـنج لب نگرکه به خال کـــشیده
من ازجولانگه دزدان بـــــــسیارترـسیده ام
چونــکه به صفحه امن خــط اخلال کـــشیده
به تعریف کسان شاید که فریب مکرباشــــد
به بازارمــــــکاره ســــــود ر ادلال کشـیده [ پنجشنبه 1387/06/07 ] [ 5 بعد از ظهر ] [ شاه محمود"قادری" ]
[ ]
|